Gierowski zadebiutował w 1955 roku, pokazując swoje prace malarskie na legendarnej wystawie „Przeciw wojnie, przeciw faszyzmowi” w warszawskim Arsenale. Wkrótce później związał się z warszawską galerią Krzywe Koło. Jego styl w tym czasie był zdominowany przez figuratywność; artysta fascynował się sztuką postkubistyczną. Od 1957 roku zaczął tworzyć prace abstrakcyjne i nadawać im tytuł „Obrazy” , opatrując je kolejnymi numerami rzymskimi. Jego obrazy noszą cechy zarówno abstrakcji typu informel, jak też sztuki postkonstruktywistycznej, opowiadają również o fenomenie samego obrazu. Gierowski przez wiele lat wykładał malarstwo na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych.