– Inspirować można się wszystkim – dla mnie bodźcem do malarstwa stało się artystyczne rękodzieło, rożnego rodzaju tekstylia – opowiada Olga Wolniak. – Uświadomiłam sobie, że tkaniem dywanów zawsze zajmują się kobiety, tylko przez nie są też wykonywane hafty i koronki. Postanowiłam uwiecznić z pozoru błahą pracę rąk kobiecych, nie tylko z powodu wielkiej urody ich wyrobów. Chciałabym podnieść ich trud do wyższej rangi – rangi obrazu. Powtarzając wątki z dywanów, zaczęłam się zastanawiać nad ich znaczeniem. Tak głęboko wsiąkły w kulturę, że na co dzień ich nie zauważamy – dodaje artystka. Jej obrazy to swoiste sentencje malarskie, których przeznaczeniem jest budzenie wrażliwości widza na grę znaków i symboli.