Zbliżający się do abstrakcji pejzaż Agaty Bogackiej przedstawia linię horyzontu odzwierciedlającą losy babki artystki. Zmuszona do tułaczki po wybuchu powstania warszawskiego przez 12 dni zapisywała swoją marszrutę – od wyjścia z warszawskiego mieszkania do Podkowy Leśnej. Obraz Bogackiej jest odwzorowaniem trasy jej podróży. Linie krzyżujące się, wystające poza horyzont, oznaczają miejsca, w których Krystyna M. brnęła w ślepy zaułek i musiała się cofać. Na poły abstrakcyjny, na poły przedstawiający obraz, kreśli nieprzewidywalność ludzkich losów.