„Galicja” to malarska wyprawa do nieistniejącej, zmitologizowanej krainy. „Te swojsko brzmiące nazwy geograficzne nie są już niczym więcej jak tylko pustymi łuskami liter, które zachowują jedynie ulotny zapach wspomnienia o świecie bezpowrotnie utraconym; ocalone tu i owdzie pomniki architektury to relikty niegdysiejszej wspólnoty, której nie sposób już obudzić do życia”– pisał w reporterskiej książce „Po Galicji” Martin Pollack, austriacki publicysta. Dwurnik podejmuje podobne wątki pamięci, iluzji, wspomnienia, mierząc się z sentymentami i literackimi wyobrażeniami o miejscach sprzed lat.