„Celeste 414” to pejzaż złożony z wielu mikropejzaży. Obraz przypomina zbior zdjęć z podroży lub pocztówek, z których ułożono sentymentalną kompozycję. Poszczególne części pracy zachodzą na siebie, fragmenty czystego nieba sąsiadują z pospiesznie „zapisaną” teatralną grą świateł na horyzoncie. Czerpanie z fotografii – zabieg, który często stosuje Tomasz Ciecierski – jest dla niego jednym ze sposobów na analizę i dekonstrukcję malarstwa. Artysta deklaruje: „Ja po prostu chcę, żeby to ciągle było malowanie, żeby to było o malowaniu i o procesie malowania, nakładania. Nie ma takiego punktu, do którego dojdę i potem już można umierać. Dla mnie to właściwie ciągle jest nieokreślone, być może dlatego maluję i ciągle podchodzę do tego samego, ale z rożnych stron”.