W obrazie Tymka Borowskiego można dopatrzeć się zarysów górskiego pejzażu wpasowanego w szerszy obraz. Od strony „właściwego” płótna napierają na niego formy w rozmaitych kształtach – okrągłe, lejące się oraz ostro przecinające płaszczyznę. To właśnie te elementy decydują o dynamice obrazu, a także podejmują grę z estetycznymi przyzwyczajeniami widza. Formalnie „Bez tytułu” nie rożni się zasadniczo od innych obrazów artysty. A jednak, jak mówi Borowski, praca podoba się bardziej niż pozostałe. Na czym polega jej urok i magnetyzm? Nie sposób powiedzieć. Malarz twierdzi, że płótno działa jak wizualizacja zła, które niepostrzeżenie fascynuje i wciąga – stąd podtytuł pracy.