Fotografie Jadwigi Sawickiej są ilustracją zmagania się ze znaczeniem, formą, wartością i pięknem w sztuce. Półtoralitrowe butelki wypełnione cieczami w rożnych kolorach opatrzone zostały odręcznymi inskrypcjami. Zamiast etykietki z nazwą napoju na butelkach widnieją słowa „wiara”, „nadzieja” czy „dobro”. Artystkę dręczy mnogość i niepewność wyborów: nie można skupić się na jednej rzeczy, bo za rogiem już czai się coś nowego. Patrząc na te fotografie, nie możemy przestać myśleć o Sawickiej jako o malarce. Cykl powstał w czasie, kiedy artystka definitywnie pożegnała się z ekspresjonistyczną manierą na rzecz zagadkowych obrazów zredukowanych do różowego tła i tłustych czarnych liter.